wat zijn de verschillen tussen een Barbie uit de jaren zeventig en tachtig
Verschillen tussen een Barbie uit de jaren 70 en tachtig
De Barbie uit de jaren zeventig kenmerkte zich door een naturel, hippie-achtige uitstraling met lange rechte haren en aardetinten in de kleding, terwijl de jaren-tachtig-Barbie veel feller en glamoureuzer was, met grote kapels, neonkleuren en een duidelijke invloed van de popcultuur. De twee decennia weerspiegelen elk hun eigen tijdgeest: de ontspannen, zelfbewuste vrouw van de seventies versus de ambitieuze, opvallende powervrouw van de eighties.
Uiterlijk en gezichtsuitdrukking
In de jaren zeventig had Barbie een zachtere, meer realistische gezichtsuitdrukking. De pop had vaak bruine of donkerblonde haren, lichtere make-up en een serene glimlach. De ogen waren veelal geschilderd met subtiele eyeliner en zachte schaduwen in bruine of groene tinten.
In de jaren tachtig veranderde dit drastisch. Barbie kreeg een breder, stralender lach, feller geschilderde lippen (often in fuchsia of koraalrood) en felgekleurde oogschaduw in tinten als blauw, paars en roze. De haar was vaak golvend of gepermanent, bomvol volume — duidelijk geïnspireerd door de glamrock- en discoära.
Kledingstijl en thema's
De jaren-zeventig-Barbie droeg kleding die aansloot bij de hippie- en boheemse mode: maxi-jurken, flared broeken, aardetinten zoals oker, bruin en olijfgroen, en stoffen met bloemenprints of macramé-invloeden. Populaire edities uit die periode zijn onder meer de Malibu Barbie (1971), die een zonnige, strandbabe-uitstraling had met blond haar en een eenvoudig rood badpak.
In de jaren tachtig stapte Barbie over op glitter, pailletten, schoudervullingen en neonkleuren. De kledingontwerpen werden extravaganter en vaker gebaseerd op specifieke carrières of beroemdheden. De Day-to-Night Barbie (1985) was een goed voorbeeld: ze had een zakenpak voor overdag dat kon worden omgevormd tot een avondjurk — een knipoog naar de opkomst van de werkende vrouw.
Lichaamsafmetingen en materialen
De basisvorm van het lichaam bleef in beide decennia grotendeels gelijk: Barbie mat circa 29 cm, met een taille van ongeveer 5 cm en heupen van circa 8,3 cm (in schaal omgerekend naar een echte vrouw zijn dit onrealistische maten). Wel werden in de jaren tachtig de plastics iets steviger en de haarvezel synthetischer, wat zorgde voor het kenmerkende 'crimped hair'-effect dat zo populair was.
Culturele invloeden
De jaren zeventig zagen de opkomst van Barbie als rolmodel met een baan: ze werd dokter, astronaut en tennisspeelster. Dit sloot aan bij de tweede feministische golf. In de jaren tachtig werd dit verder uitgebouwd, maar vermengd met glamour en consumentisme. Barbie had een roze droomhuis (het Barbie Dream House, geïntroduceerd in 1962 maar enorm uitgebreid in de jaren tachtig), een roze Corvette en een heel netwerk van vrienden en accessoires.
Collectiewaarde
Vanuit verzamelperspectief zijn Barbies uit de jaren zeventig vaak zeldzamer en daardoor waardevoller. Een goed bewaarde Malibu Barbie in originele verpakking kan tegenwoordig tussen de €80 en €300 opbrengen, afhankelijk van de staat. Populaire jaren-tachtig-edities zoals de Superstar Barbie (1977/1988-versies) halen vergelijkbare prijzen, maar zijn door grotere productieaantallen iets makkelijker te vinden.
Conclusie
Kortom: de jaren-zeventig-Barbie was naturel, maatschappelijk bewust en bohémien, terwijl de jaren-tachtig-Barbie glamoureus, kleurexplosief en ambitieus was. Beide versies zijn een perfecte tijdscapsule van hun decennium.
